«به قصد کشت کتک می‌زنند و شکنجه می‌کنند»؛ بازداشت هزاران ایرانی دیگر در هفته گذشته

«بسیاری از سوله‌های صنعتی را هم به بازداشتگاه تبدیل کرده‌اند و کمترین نظارت و حداقل‌های لازم برای حفظ جان و سلامت بازداشت‌شدگان وجود ندارد»

با گذشت بیش از یک ماه از حضور گسترده میلیون‌ها ایرانی در خیابان‌ها علیه جمهوری اسلامی و در حمایت از فراخوان‌های شاهزاده رضا پهلوی، موج بازداشت معترضان و مخالفان حکومت در ایران همچنان با شدت ادامه دارد و گسترده‌تر شده است.

اطلاعات و گزارش‌های اختصاصی رسیده به ایندیپندنت فارسی نشان می‌دهد نیروهای نظامی، امنیتی و لباس‌شخصی جمهوری اسلامی طی روزها و هفته‌های اخیر و در شهرهای مختلف ایران، با یورش به منازل، محل‌ کار یا در خیابان، هزاران نفر را همراه با ضرب‌وشتم بازداشت کرده‌اند و این بازداشت‌ها در اغلب موارد، بدون رعایت حداقل‌های قانونی و حقوقی انجام شده است.

بر اساس این اطلاعات، در بسیاری از پرونده‌ها هیچ اطلاع‌رسانی شفافی درباره اتهام‌ها صورت نگرفته، محل نگهداری بازداشت‌شدگان مشخص نشده است و خانواده‌ها از تماس تلفنی یا ملاقات حضوری محروم‌اند. منابع مطلع همچنین می‌گویند شماری از بازداشت‌شدگان در شرایط کاملا نامناسب، بدون دسترسی کافی به غذا، دارو و خدمات درمانی در بازداشتگاه‌ها و سوله‌های غیرقانونی نگهداری می‌شوند.

در استان خراسان رضوی، فاطمه نامانلویی، دختر ۱۸ ساله اهل شیروان، روز ۱۸ دی‌ماه در بجنورد بازداشت شد و تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت سلامتی یا محل نگهداری او در دست نیست. به گفته همبندی‌ها، او با بدنی کبود و مجروح دیده شده و نگرانی‌ها درباره امنیت جانی‌ او افزایش یافته است. 

پوریا لطف‌آبادی، دانشجوی ۲۴ ساله رشته کامپیوتر، هم هفته قبل در مشهد بازداشت شد و تا زمان تنظیم این گزارش، خانواده‌اش از وضعیت سلامتی او بی‌اطلاع‌اند.

بنا بر گزارش‌ها اصغر شاکری، پزشک اهل مشهد که در بند ۶ زندان وکیل‌آباد نگهداری می‌شود، در اعتراض به بلاتکلیفی پرونده و تمدید مکرر قرار بازداشت، اعتصاب غذا کرده است.

در اصفهان هم بازداشت معترضان ابعادی گسترده‌ داشته است. سینا پاسیار، ۲۵ ساله و اهل شاهین‌شهر، روز ۲۵ دی بازداشت شد و پس از گذشت بیش از سه هفته، خانواده‌اش هیچ اطلاعی از وضعیت، اتهام‌ها یا محل نگهداری او ندارند. سامان کیانی، رحمان کیانی و آرمان کیانی، سه تن دیگر از اهالی شاهین‌شهر نیز بیش از ۲۵ روز است که بازداشت شده‌اند و هیچ خبری از سرنوشت آنان منتشر نشده است.

در فولادشهر اصفهان، متین محمدی، کودک ۱۴ ساله، به همراه برادرش محمدحسین محمدی، ۳۰ ساله، با یورش ماموران به منزلشان بازداشت شد. متین محمدی به کانون اصلاح و تربیت دولت‌آباد منتقل شده است و محمدحسین در زندان دستگرد نگهداری می‌شود؛ با این حال خانواده آن‌ها از وضعیت سلامتی و روند پرونده بی‌اطلاع‌اند. 

محمدکریم سعیدی هم نوجوان ۱۶ ساله دیگری است که در اصفهان بازداشت شد و تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.

در استان فارس، متین ملایی، نوجوان ۱۸ ساله، بیش از یک ماه است که در زندان عادل‌آباد شیراز نگهداری می‌شود. بازداشت او از ۱۹ دی‌ماه ادامه دارد و تاکنون بدون تماس با خانواده و بدون دسترسی به وکیل بوده است.

در مرودشت، سعید توکلی با اتهام‌های سنگین بازداشت شده است و خانواده‌ از جزئیات پرونده او اطلاعی ندارند.

شکنجه، اعتراف اجباری و اتهام‌های مرگبار

در تهران و البرز هم بازداشت دانشجویان و فعالان مدنی ادامه دارد. امیررضا دستوریانی، دبیر مجمع دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، یکی از هزاران بازداشتی در این دو استان است که پنجمین روز بازداشت خود را سپری می‌کند و با وجود پیگیری خانواده، هنوز با وثیقه آزاد نشده است.

علی خانپور، دانشجوی مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، نیز در جریان سرکوب‌های اخیر بازداشت شده است.

ستار گوهری، دانشجوی بیوتکنولوژی دانشگاه بهشتی، از ۱۸ دی‌ماه در زندان تهران بزرگ (فشافویه) نگهداری می‌شود و عباس قراگوزلو، دانشجوی علوم پزشکی البرز هم حدود یک ماه است در بازداشت به‌سر می‌برد.

در کرج، علی صفری، بازیگر ۲۳ ساله تئاتر، از ۱۸ دی تاکنون بازداشت و با اتهام‌های سنگین مواجه است.

در همین حال گزارش‌های رسیده به ایندیپندنت فارسی نشان می‌دهد در قزوین، نیلوفر اصفهانی روز ۲۰ دی‌ماه در منزل خود بازداشت شد و درباره امنیت جانی او نگرانی‌هایی وجود دارد.

در شمال ایران، مهدی حق‌جو، دانش‌آموز ۱۷ ساله اهل لنگرود، شب ۲۲ دی‌ماه بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد و خانواده تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت او دریافت نکرده‌اند.

در زنجان، دیاکو رجبی، دانشجوی رشته علوم تغذیه، روز ۱۹ دی پس از خروج از محل کارش بازداشت شد و وضعیت فعلی او نامعلوم است.

در خوزستان، مستوره نریمانی، معلم دبستان اهل اهواز، روز ۲۱ دی بازداشت شد و خانواده‌اش درباره امنیت جانی او ابراز نگرانی کرده‌اند.

در ایلام، بهروز باسره، فعال سیاسی ۳۶ ساله، پس از یورش ماموران به منزلش بازداشت شد و بنا بر اطلاعات دریافتی، تحت شکنجه و اعتراف اجباری قرار گرفته است. اتهام‌هایی مانند «محاربه» و «رهبری اعتراض‌ها» علیه او مطرح شده است که می‌تواند جانش را در معرض خطر جدی قرار دهد.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

اطلاعات رسیده به ایندیپندنت فارسی نشان می‌دهد که ‏ونوس حسینی‌نژاد، ابوالفضل جاذبی، ‏سعید‌ جوانبخت، ‏مستوره نریمانی، ‏شکیلا قاسمی، ‏آرمان، ‏رحمان و ‏سامان کیانی‌وفا (سه برادر)، ‏رضا قربانی مقدم، ‏امید احمدی‌پیام، ‏امیرحسین پویان، ‏نیلوفر اصفهانی، ‏محمدرضا طبری، ‏امیرحسین رستگاری، ‏رکسانا‌ قنبری، ‏شایان شکیبایی، ‏نیما حسن‌خانی، ‏صلاح یوسفی، ‏پیوند نعیمی، ‏محمد عباسی، ‏عظیم محمدی، ‏میلاد دیدار، ‏میلاد صبری، ‏فرهان عزیزی، ‏علی موسوی‌نیا،‏ مجید عبدالحسینی، ‏احمد خاکسار، ‏احمدرضا افشاری‌نژاد، ‏علی صفری، ‏مهدی بهادرانی، ‏ملیکا عزیزی، ‏ایمان جانمی، ‏سعید عابدی، ‏یوسف احمدی، ‏پرویز خسروی، ‏میلاد موثقی و ‏مهدی اسلام‌دوست هم طی هفته‌ها و روزهای اخیر بازداشت شده‌اند و بخشی از فهرست «صدها هزار نفره» بازداشتی‌های انقلاب ملی ایرانیان در یک ماه اخیر محسوب می‌شوند.

انگار دشمن خارجی حمله کرده است

یک فعال سیاسی پادشاهی‌خواه در تهران که هفته گذشته از زندان فشافویه آزاد شد، به ایندیپندنت فارسی گفت: «در زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها، به قصد کشت کتک می‌زنند، شکنجه می‌کنند و آدم می‌کشند؛ انگار دشمن خارجی به کشور حمله کرده است. فقط طی همین هفته اخیر، هزاران نفر دیگر را در شهرهای مختلف بازداشت کرده‌اند. هم‌بندی‌های من می‌گفتند از آنجا که زندان‌های رسمی دیگر ظرفیت ندارند، بسیاری از سوله‌های حکومتی و صنعتی را در شهرهای کوچک و بزرگ به بازداشتگاه تبدیل کرده‌اند و در این مکان‌ها کمترین نظارت و حداقل‌های لازم برای حفظ جان و سلامت بازداشت‌شدگان وجود ندارد.»

هم‌زمان، تعداد گزارش‌ها از جان‌ باختن بازداشت‌شدگان نیز افزایش یافته است. ایندیپندنت فارسی روز دوشنبه ۲۰ بهمن، مطلع شد که علی حیدری ویرانی، جوان ۲۰ ساله اهل شاندیز، پس از بازداشت در مشهد جان باخته و پیکر او روز گذشته به خانواده‌اش تحویل داده شده است. نزدیکان او تاکید دارند که علی حیدری پیش از بازداشت سالم بود و شواهد موجود حاکی از کشته شدن او در بازداشتگاه است.

الگوی مشترک در اغلب این بازداشت‌ها، یورش‌های شبانه یا ناگهانی، ضبط گوشی و وسایل شخصی، انتقال بازداشت‌شدگان با چشم‌بند و محرومیت کامل از حقوق قانونی است. وکلای مستقل و فعالان حقوق بشر می‌گویند در بسیاری از پرونده‌ها حتی صورت‌جلسه رسمی بازداشت تنظیم نشده و پرونده‌ها بدون طی تشریفات قانونی در حال رسیدگی‌اند. گزارش‌هایی هم از اعمال فشار برای اخذ اعتراف اجباری، تهدید خانواده‌ها به بازداشت و اجبار آنان به حضور در راهپیمایی حکومتی ۲۲ بهمن برای حمایت از جمهوری اسلامی، منتشر شده است.

مجموع این شواهد نشان می‌دهد جمهوری اسلامی، پس از ناکامی در مهار موج گسترده اعتراض‌های خیابانی و افزایش خشم عمومی به‌ دنبال کشتار گسترده ده‌ها هزار نفر از مردم، اکنون بر بازداشت‌های فراگیر، نگه‌ داشتن بازداشت‌شدگان در وضعیت بلاتکلیف، اعمال فشار و آزار جسمی و روانی، طرح اتهام‌های سنگین در مراحل بازپرسی و در مواردی هم قتل افراد در بازداشت تکیه کرده است.

در حالی که طی یک ماه گذشته ده‌ها گزارش از جان‌ باختن بازداشت‌شدگان در بازداشتگاه‌ها منتشر شد، فعالان سیاسی و حقوق بشری ساکن ایران هشدار می‌دهند تداوم این روند می‌تواند به بحرانی انسانی با ابعادی گسترده‌تر منجر شود.